“Kişi sevdiği ile beraberdir”
Hadis-i ŞerifPeygamber Efendimizin (sallallahü aleyhi ve sellem) en çok bilinen ve kullanılan ismi Muhammed’dir. Bu isim, Kur’ân-ı kerîmde Âl-i İmrân sûresinin 144. âyetinde, Ahzâb sûresinin 40. âyetinde, Fetih sûresinin 29. âyetinde ve Muhammed sûresinin 2. âyetinde olmak üzere dört yerde geçmektedir.
Saf sûresinin 6. âyetinde ise Hz. Îsâ’nın, kendisinden sonra gelecek peygamberi ümmetine Ahmed ismiyle müjdelediği bildirilmektedir.
Kur’ân-ı kerîmde Peygamber Efendimiz; Muhammed ve Ahmed isimlerinin yanı sıra Resûl, Nebî, Şâhid, Beşîr, Nezîr, Mübeşşir, Münzir, Dâî ilallah, Sirâc-ı Münîr, Raûf, Rahîm, Musaddık, Müzekkir, Müddessir, Abdullah, Kerîm, Hak, Mübîn, Nûr, Hâtemü’n-Nebiyyîn, Rahmet, Ni'met, Hâdî, Tâhâ ve Yâsîn gibi isim ve sıfatlarla da anılmıştır.
Bunların dışında bazı isimleri hadîs-i şerîflerde, bazıları ise daha önceki peygamberlere gönderilen mukaddes kitaplarda geçmektedir. Önceki kitaplarda yer alan isimlerin bir kısmı, sıfat niteliğindeki kelimelerden oluşmaktadır. Bunlardan bazıları Dahûk, Hamyata, Ahid, Baraklit, Mazmaz, Müşaffah, Münhamennâ, Muhtar, Rûhu’l-Hak, Mukîmü’s-Sünne, Mukaddes, Hırzü’l-Ümmiyyîn ve Mâlum şeklinde sıralanmaktadır.
Peygamber Efendimizin geleceğinin önceki mukaddes kitaplarda da müjdelendiği bildirilmektedir. Bu anlatımlarda İncil’de Ahmed ve Baraklit, Tevrat’ta ise Münhamennâ isimlerinin geçtiği ifade edilir.
Münhamennâ kelimesinin Süryanicede Muhammed isminin karşılığı olduğu belirtilmektedir. İncil’de Peygamber Efendimizin geleceğinin Paraklit kelimesiyle de müjdelendiği, bu kelimenin Ahmed ve Muhammed anlamlarıyla ilişkilendirildiği aktarılmaktadır.
Peygamber Efendimizin hadîs-i şerîflerinde de pek çok mübarek ismi ve sıfatı geçmektedir. Bunlardan bazıları Mâhi, Hâşir, Âkıb, Mukaffî, Nebiyyü’r-Rahme, Nebiyyü’t-Tevbe, Nebiyyü’l-Melâhim, Kattâl, Mütevekkil, Fâtih, Hâtem, Mustafa, Ümmî ve Kusem’dir.
Kusem ismi, bütün hayırları kendisinde toplayan anlamında kullanılmaktadır.
Peygamber Efendimiz bir hadîs-i şerîfte şöyle buyurmuştur:
“Bana mahsus beş isim vardır. Ben Muhammed’im, ben Ahmed’im, ben Mâhi’yim ki Allah benimle küfrü yok eder. Ben Hâşir’im ki insanlar kıyamet günü benim izimce haşrolunacaktır. Ben Âkıb’ım ki benden sonra peygamber yoktur.”
Peygamber Efendimize Muhammed ve Ahmed isimlerinin verilmesiyle ilgili rivayetlerde, annesi Hz. Âmine’nin hamileliği sırasında bir rüya gördüğü anlatılmaktadır.
Bu rüyada kendisine şöyle denildiği bildirilir:
“Sen insanların en hayırlısına, bu ümmetin efendisine hamilesin. Doğunca ona Muhammed ve Ahmed isimlerini koy!”
Bunun üzerine Peygamber Efendimizin dedesi Abdülmuttalib ve annesi Hz. Âmine tarafından bu mübarek isimler verilmiştir. Abdülmuttalib’e de rüyasında bu isimlerin bildirildiği rivayet edilmektedir.
Peygamber Efendimizin Hz. Hatice’den dünyaya gelen ve küçük yaşta vefat eden oğlu Kâsım sebebiyle kendisine Ebü’l-Kâsım künyesi verilmiştir.
Ayrıca peygamberliğinden önce doğruluğu, güvenilirliği ve emanetlere gösterdiği hassasiyet sebebiyle Kureyş kabilesi tarafından El-Emin olarak anılmıştır. Bu isim, O’nun insanlar arasındaki üstün ahlâkını ve güvenilirliğini göstermektedir.
Kur’ân-ı kerîmde Ahzâb sûresinin 56. âyet-i kerîmesinde şöyle buyrulmaktadır:
“Gerçekten Allah ve melekleri Peygambere salât ederler. Ey iman edenler! Siz de ona salât edin ve gönülden teslim olun.”
Bu âyet-i kerîme, Peygamber Efendimize salât ü selâm getirmenin önemini bildirmektedir.
Peygamberimizin (sallallahü aleyhi ve sellem) ismini söylerken, işitirken, yazarken ve okurken O’na salât ü selâm getirmek, hürmetin ve sevap kazanmanın vesilelerindendir.
Salâtü selâm getirmek için şu mübarek ifadeler okunabilir:
Aleyhisselâm.
Sallallahü aleyhi ve sellem.
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammed.
Essalâtü vesselâmü aleyke yâ Resûlallah.
Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed, kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîm.
Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âlihi ve sahbihi ecmaîn.
Bunların dışında da farklı salât ü selâm duaları bulunmaktadır. Bu dualardan bazıları Delâilü’l-Hayrât ve Câliyetü’l-Ekdâr gibi eserlerde yer almaktadır.
Hadîs-i şerîflerde Peygamber Efendimize salât ü selâm getirmenin faziletine dair pek çok müjde bildirilmiştir.
Bir hadîs-i şerîfte şöyle buyrulmuştur:
“Vefatımdan sonra kim bana salât ü selâm gönderirse Cebrâil aleyhisselâm bana, ‘Yâ Resûlallah! Ümmetinden falan kimsenin sana selâmı var.’ der. Ben de ‘Benden de ona selâm olsun! Allahü teâlânın rahmet ve bereketi onun üzerine olsun.’ diye karşılık veririm.”
Peygamber Efendimiz bir başka hadîs-i şerîfte şöyle buyurmuştur:
“Cebrâil aleyhisselâm gelip, ‘Zelil olsun! Yanında Hazret-i Nebiyy-i Ekrem’in ism-i şerîfi söylendiğinde salât ü selâm getirmeyen!’ dedi. Ben de âmin dedim.”
Yine bir hadîs-i şerîfte şöyle buyrulmuştur:
“Bir kimse yazdığı bir şeyde bana da salât ü selâm yazarsa, ismim o yazıda kaldığı müddetçe melekler onun için istiğfar ederler.”
İstiğfar, günahların bağışlanmasını Allahü teâlâdan dilemektir.
Bir başka hadîs-i şerîfte ise:
“Yeryüzünde dolaşan melekler, ümmetimin selâmını bana tebliğ ederler.”
buyrulmuştur.
Peygamber Efendimiz ayrıca şöyle buyurmuştur:
“Ümmetimin salât ü selâmı bana hediyedir. Benim ümmetime hediyem ise kıyamet günü onlara şefaatimdir.”
Peygamber Efendimizin isimleri ve sıfatları, O’nun üstün ahlâkını, güzel vasıflarını ve insanlık için taşıdığı müstesna yeri ifade etmektedir.
Müslümanlar, Resûlullah Efendimizin ismini sevgi ve hürmetle anar; O’na salât ü selâm getirerek muhabbetlerini dile getirirler.
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ Muhammed.
Âlemlere rahmet olarak gönderilen Peygamber Efendimiz Muhammed aleyhisselâma salât ve selâm olsun.