📅

EHL-İ SÜNNET YOLU

“Kişi sevdiği ile beraberdir”

Hadis-i Şerif
Ana Sayfa › Sevgili Peygamberim › DÜNYAYA TEŞRİFLERİ

DÜNYAYA TEŞRİFLERİ

Peygamber Efendimiz Muhammed Aleyhisselâm’ın Dünyaya Teşrifleri

Muhammed aleyhisselâm, hicretten 53 sene önce, Rebîülevvel ayının on ikinci Pazartesi gecesi, sabaha karşı Mekke’de, Hâşimoğulları mahallesinde, Safa Tepesi yakınlarında bulunan bir evde dünyaya geldi. Bu tarih, milâdî 571 yılına, Nisan ayının yirminci gününe tekabül etmektedir. O gece, henüz güneş doğmadan âlem nûr ile doldu. Kâinatın serveri, Mahbûb-ı Rabbilâlemîn (Allahü Teâlâ’nın sevgilisi) Muhammed aleyhisselâm dünyaya teşrif etti. Peygamber Efendimizin (sallallahü aleyhi ve sellem) doğduğu geceye Mevlid Gecesi denir. Mevlid, doğum zamanı anlamına gelir. Bu gece, Kadir Gecesi’nden sonra en kıymetli gecelerden biri olarak kabul edilir. Müslümanlar, Resûlullah Efendimizin dünyaya teşrifini sevinç ve muhabbetle anar; Mevlid kasideleri okuyarak O’na olan sevgilerini dile getirirler.

Mevlid Gecesi’nde Peygamber Efendimizin doğumu sırasında meydana geldiği rivayet edilen hâdiseleri, mucizeleri okumak, dinlemek ve öğrenmek kıymetli görülmüştür. Eshâb-ı kirâm da bir araya gelerek bu mübarek geceyi anar, Resûlullah Efendimizin hayatını ve dünyaya gelişini anlatırlardı. Günümüzde de dünyanın dört bir yanındaki Müslümanlar, her yıl Mevlid Kandili’ni çeşitli ibadet ve etkinliklerle ihya etmektedir.

Hz. Âmine’nin Anlattıklarıyla Peygamberimizin Doğumu

Peygamber Efendimizin annesi Hz. Âmine, doğum sırasında yaşadıklarını şöyle anlatmıştır:

“Doğum anı geldiğinde heybetli bir ses işittim ve ürpermeye başladım. Ardından beyaz bir kuş gördüm. Gelip kanadıyla beni sıvazladı. O andan itibaren içimdeki korku ve ürperti kayboldu.

Çok susamıştım. Yanımda süt gibi beyaz bir kâse şerbet gördüm. Bana verilen bu şerbeti içtim. Baldan tatlı, buz gibi soğuktu. İçer içmez susuzluğum geçti.

Sonra büyük bir nûr gördüm. Evim öyle aydınlandı ki, bu nûrdan başka hiçbir şey göremiyordum. O sırada yüzleri güneş gibi parlayan, boyları uzun birçok kadın gördüm. Etrafımı sarmış, bana hizmet ediyorlardı.

Daha sonra gökten yere kadar uzanan, beyaz ve uzun bir ipek kumaş gördüm. ‘Onu insanların gözünden örtün’ dediler. Ardından ağızları zümrütten, kanatları yakuttan olan kuşlar ortaya çıktı. Gümüş ibrikler tutarak havada duruyorlardı.

Bir müddet sonra gözümden perde kaldırıldı. Doğudan batıya kadar bütün yeryüzünü gördüm. Üç âlem (bayrak) dikilmişti. Bunlardan biri doğuda, biri batıda, diğeri ise Kâbe’nin üzerindeydi.

Etrafımda çok sayıda melek toplandı. Muhammed aleyhisselâm doğar doğmaz mübarek başını secdeye koydu, şehadet parmağını kaldırdı. Ardından gökten beyaz bir bulut inerek O’nu kapladı. Bir ses işittim: ‘Ona doğudan batıya kadar her yeri gezdirin ki bütün âlem O’nu ismiyle, cismiyle ve sıfatıyla tanısın.’

Bir süre sonra bulut gözden kayboldu. Muhammed aleyhisselâmı beyaz, yünlü bir kumaşa sarılmış olarak gördüm. Üç kişi daha belirdi. Ellerinde gümüş bir ibrik, zümrütten bir leğen ve ipek bir kumaş vardı. O’nu leğene koyup mübarek başını ve ayaklarını yıkadılar. Ardından ipeğe sardılar, güzel kokular sürdüler ve gözlerine sürme çektiler. Sonra gözden kayboldular.”

Doğumuna Şahit Olanların Anlattıkları

Muhammed aleyhisselâmın doğduğu sırada Hz. Âmine’nin yanında Abdurrahman bin Avf’ın annesi Şifa Hatun, Osman bin Ebü’l-Âs’ın annesi Fâtıma Hatun ve Peygamber Efendimizin halası Safiye Hatun bulunuyordu. Onlar da doğum sırasında gördükleri nûru ve diğer hâdiseleri anlatmışlardır.

Şifa Hatun şöyle anlatmıştır:

“Ben o gece Âmine’nin yanında yardımcı olarak bulunuyordum. Muhammed aleyhisselâm doğar doğmaz dua ve niyaz ettiğini işittim. Gaybdan ‘Yerhamüke Rabbüke’ (Rabbin sana merhamet etsin) diye bir ses duyuldu. Ardından öyle büyük bir nûr ortaya çıktı ki doğudan batıya kadar her yer aydınlandı.”

Şifa Hatun, Peygamber Efendimize peygamberlik bildirildiğinde hiç tereddüt etmeden iman edenlerden biri olduğunu da ifade etmiştir.

Safiye Hatun ise şöyle anlatmıştır:

“Muhammed aleyhisselâm doğduğu sırada her tarafı bir nûr kapladı. Doğar doğmaz secde etti. Mübarek başını kaldırıp açık bir dille ‘Lâ ilâhe illallah, innî Resûlullah’ (Allah’tan başka ilâh yoktur, ben Allah’ın Resûlüyüm) dedi.

O’nu yıkamak istediğimde, ‘Biz O’nu yıkanmış olarak gönderdik’ denildi. Göbeği kesilmiş ve sünnet edilmiş olarak gördüm. O’nu kundaklamak istediğimde sırtında bir mühür fark ettim. Mührün üzerinde ‘Lâ ilâhe illallah Muhammedün Resûlullah’ yazılıydı.

Doğar doğmaz secde ettiği sırada hafifçe bir şeyler söylüyordu. Kulağımı mübarek ağzına yaklaştırdığımda ‘Ümmetî, Ümmetî’ (Ümmetim, ümmetim) dediğini işittim.”

Dedesi Abdülmuttalib’in Sevinci ve Muhammed İsminin Verilmesi

Peygamber Efendimizin dedesi Abdülmuttalib, Muhammed aleyhisselâmın doğduğu sırada Kâbe’de Allahü Teâlâ’ya dua etmekteydi. Kendisine torununun dünyaya geldiği müjdelendiğinde büyük bir sevinç yaşadı ve hemen Hz. Âmine’nin evine gitmek istedi.

Hz. Âmine, doğum sırasında meydana gelen hâdiseleri Abdülmuttalib’e anlattı. Ancak bebeğin üç gün boyunca kimse tarafından görülmemesi gerektiğini bildirdi. Abdülmuttalib ısrar edince bebeğin bulunduğu yeri öğrendi ve oraya gitti.

Rivayete göre evin önünde kılıçlı bir zat bekliyordu. İçeri girmek istediğinde onu engelleyerek üç gün boyunca kimsenin bebeği göremeyeceğini, bu süre içinde meleklerin O’nu ziyaret edeceğini söyledi.

Abdülmuttalib, torununun doğumunu büyük bir mutlulukla karşıladı. Doğumun yedinci gününde Mekke halkına üç gün süren ziyafetler verdi. Şehrin çeşitli mahallelerinde develer kestirerek insanların ve hayvanların istifadesine sundu.

Ziyafet sırasında kendisine çocuğa hangi ismi verdiği sorulduğunda, “Muhammed” cevabını verdi. Neden atalarından birinin ismini tercih etmediğini soranlara ise şöyle dedi:

“Allah’ın ve insanların O’nu methetmelerini, övmelerini istedim.”

Annesi Hz. Âmine de O’na Ahmed ismini vermişti.

Peygamberimizin Doğumundan Önce Görülen İşaretler

Muhammed aleyhisselâmın dünyaya teşrifinden önce ve doğduğu sırada, O’nun gelişine işaret olarak pek çok hâdisenin meydana geldiği rivayet edilmiştir. O dönemde yaşayan bazı kimseler, Peygamber Efendimizin doğumundan önce çeşitli rüyalar görmüş, bu rüyalarını kâhinlere ve zamanın ileri gelen âlimlerine yorumlatmışlardır.

Peygamber Efendimizin dedesi Abdülmuttalib de gördüğü bir rüyayı şöyle anlatmıştır:

“Bir gece uykuya dalmıştım. Çok büyük bir ağaç gördüm. Ağacın bir ucu göğe yükseliyor, dalları doğuya ve batıya doğru uzanıyordu. Ağacın üzerinden öyle güçlü bir nûr yayılıyordu ki güneş onun yanında sönük kalıyordu.

İnsanlar bu ağaca yönelmişti. Kureyş kabilesinden bazı kimseler ağacın dallarına tutunurken bazıları da onu kesmeye çalışıyordu. Ancak güzel yüzlü bir genç, ağacı kesmek isteyenlere engel oluyordu. Ben de ağacın bir dalına tutunmak için elimi uzattım fakat ulaşamadım.”

Abdülmuttalib, gördüğü rüyayı bir kâhine anlattığında kâhin, ağacın dallarına tutunanların nasip sahibi olduğunu söylemiş ve onun soyundan bir peygamber geleceğini, bu peygamberin dininin her tarafa yayılacağını bildirmiştir.

Ebû Tâlib de bu hâdiseyi, Muhammed aleyhisselâma peygamberlik bildirildikten sonra hatırlayarak ağacın Resûlullah Efendimiz olduğunu ifade etmiştir.

Ahmed Yıldızının Doğuşu

Muhammed aleyhisselâmın dünyaya geldiği gece bir yıldızın doğduğu da rivayet edilmektedir. Bu yıldızı gören Yahudi âlimlerinin, beklenen peygamberin dünyaya geldiğini anladıkları anlatılır.

Eshâb-ı kirâmdan Hassân bin Sâbit (radıyallahü anh) şöyle anlatmıştır:

“Ben sekiz yaşındaydım. Bir sabah bir Yahudi, ‘Ey Yahudiler!’ diye bağırarak koşmaya başladı. Diğer Yahudiler etrafına toplandığında şöyle seslendi: ‘Haberiniz olsun! Ahmed’in yıldızı bu gece doğdu. Ahmed bu gece dünyaya geldi!’”

Doğum Gecesinde Meydana Gelen Diğer Hâdiseler

Peygamber Efendimizin doğduğu gece meydana geldiği rivayet edilen hâdiseler arasında Kâbe’deki putların yüzüstü yere yıkılması da bulunmaktadır.

Urve bin Zübeyr’in rivayetine göre Kureyş kabilesinden bir topluluğun her yıl ziyaret ettiği bir put, ziyaret sırasında yüzüstü yere yıkılmıştır. Putu tekrar kaldırıp dikmelerine rağmen üç defa yeniden devrilmiştir.

Bu sırada şöyle bir ses işittikleri rivayet edilir:

“Bir kimse doğdu. Yeryüzündeki her şey harekete geldi. Ne kadar put varsa hepsi yıkıldı. Kralların korkudan kalpleri titredi.”

Ayrıca İran hükümdarı Kisrâ’nın Medâyin’deki sarayının on dört burcunun yıkıldığı, Mecûsîlerin bin yıldır yanmakta olan ateşinin söndüğü ve Sâve Gölü’nün suyunun çekildiği anlatılmaktadır.

Şam tarafında bulunan ve uzun zamandır kurumuş olan Semâve Nehri vadisinin de o gece sularla dolarak akmaya başladığı rivayet edilmektedir.

Yine bu rivayetlerde, Peygamber Efendimizin doğumundan itibaren şeytanın Kureyş kâhinlerine haber ulaştıramadığı ve kehânetin sona erdiği bildirilmektedir.

Âlemlere Rahmet Olarak Gönderilen Peygamber

Muhammed aleyhisselâmın dünyaya teşrif ettiği gece, İslâm tarihinde müstesna bir yere sahiptir. O’nun doğumuyla birlikte insanlık için yeni bir dönem başlamış; Allahü Teâlâ’nın son peygamberi, âlemlere rahmet olarak gönderilmiştir.

Kur’ân-ı kerîmde Enbiyâ Sûresi 107. âyet-i kerîmede şöyle buyrulmaktadır:

“Biz seni ancak âlemlere rahmet olarak gönderdik.”

Resûlullah Efendimizin dünyaya teşrifi, insanlığa rahmetin, güzel ahlâkın, merhametin ve hakikatin kapısını açmıştır. Müslümanlar, O’na duydukları sevgi ve muhabbetle Mevlid Gecesi’ni ihya eder, salât ü selâm getirerek Peygamber Efendimizi anarlar.

Âlemlere rahmet olarak gönderilen Peygamber Efendimiz Muhammed aleyhisselâma salât ve selâm olsun.