“Kişi sevdiği ile beraberdir”
Hadis-i ŞerifMuhammed aleyhisselâm, otuz yedi yaşına geldiğinde gaipten “Yâ Muhammed” diye seslenildiğini duymaya başladı. Otuz sekiz yaşında ise birtakım nurlar görüyordu. Bu hâlini yalnızca Hz. Hatice’ye anlatırdı.
Peygamberliğinin yaklaşmakta olduğu bu dönemde, zamanın meşhur ediplerinden Kus bin Sa’de de gelecekte gönderilecek peygamberi müjdelemişti. Ukaz Panayırı’nda deve üzerinde büyük bir kalabalığa hitap eden Kus bin Sa’de, meşhur hutbesinde şöyle demişti:
“Ey insanlar! Geliniz, dinleyiniz, bekleyiniz, ibret alınız. Yaşayan ölür, ölen fena bulur, olacak olur... Gökte haber, yerde ibret alınacak şeyler vardır. Allah’ın indinde bir din vardır. Allah’ın gelecek olan bir peygamberi vardır ki gelmesi pek yakındır. Gölgesi başınızın üzerine geldi. Ne mutlu o kimseye ki ona iman edip onunla hidayete erer. Vay ona isyan ve muhalefet eden bedbahta! Yazıklar olsun ömürleri gaflet içinde geçen ümmetlere!”
Muhammed aleyhisselâm otuz dokuz yaşına geldiğinde sadık rüyalar görmeye başladı. Rüyasında gördükleri aynen gerçekleşiyordu. Bu hâl altı ay devam etti. Vahyin yaklaşmasıyla birlikte “Yâ Muhammed” diye sesler işitmeye başladı.
Bu dönemde yalnızlığı seviyor, insanlardan uzaklaşarak Hira Dağı’ndaki bir mağarada tefekkür ve ibadetle meşgul oluyordu. Zaman zaman Mekke’ye gelir, Kâbe’yi tavaf ettikten sonra evine dönerdi. Bir müddet ailesinin yanında kaldıktan sonra yanına yiyecek alarak yeniden Hira Mağarası’na giderdi.
Onun bu hâlini gören Mekkeliler, “Muhammed Rabbine âşık oldu.” derlerdi.
Muhammed aleyhisselâm kırk yaşına geldiğinde, yine bir Ramazan ayında Hira Dağı’ndaki mağaraya çekilmişti. Tefekkürle meşgul olduğu bir sırada, Ramazan ayının 17. pazartesi gecesi, gece yarısından sonra kendisini adıyla çağıran bir ses işitti.
Başını kaldırıp etrafa baktığında aynı sesi ikinci defa duydu. Ardından her tarafı bir nur kapladı ve Cebrâil aleyhisselâm karşısına çıktı. Cebrâil aleyhisselâm ona:
“Oku!” dedi.
Muhammed aleyhisselâm:
“Ben okumuş değilim.” diye cevap verdi.
Bunun üzerine Cebrâil aleyhisselâm onu takati kesilinceye kadar sıktı ve yeniden “Oku!” dedi. Aynı cevabı alınca bu hâl üç defa tekrarlandı. Sonunda Cebrâil aleyhisselâm, Alak sûresinin ilk beş âyetini bildirdi:
“Yaratan Rabbinin adıyla oku! O, insanı pıhtılaşmış kandan yarattı. Oku! Senin Rabbin en büyük kerem sahibidir. Kalemle yazmayı öğreten O’dur. İnsana bilmediğini öğreten O’dur.”
Muhammed aleyhisselâm da Cebrâil aleyhisselâm ile birlikte bu âyetleri okudu. Böylece ilk vahiy gelmiş, İslâm güneşinin doğuşu başlamıştı.
İlk vahyin ardından Peygamber Efendimiz, peygamberlik vazifesinin büyük mesuliyetini düşünerek heyecan ve ürperti içinde Hira Dağı’ndan aşağı inmeye başladı. Dağın ortasına geldiğinde Cebrâil aleyhisselâmın sesini duydu:
“Yâ Muhammed! Sen Allah’ın Resûlüsün, ben de Cebrâil’im.”
Cebrâil aleyhisselâmı hem işitiyor hem de görüyordu. Evine dönünceye kadar yanından geçtiği taşların ve ağaçların kendisine selâm verdiğini işittiği rivayet edilir.
Eve geldiğinde Hz. Hatice’ye:
“Beni örtünüz.” buyurdu. Bir müddet dinlendikten sonra yaşadıklarını Hz. Hatice’ye anlattı.
Hz. Hatice, onun doğruluğunu, emanete riayetini ve güzel ahlâkını dile getirerek kendisine şöyle teselli verdi:
“Biliyorum ki sen doğru sözlüsün, emanete riayet edersin. Güzel huylu ve iyi ahlâklısın. Senin bu ümmetin peygamberi olacağını umarım.”
Daha sonra bu durumu öğrenmek üzere Hz. Hatice’nin amcasının oğlu Varaka bin Nevfel’e gittiler. İbranice bilen, çok kitap okumuş ve dinler hakkında bilgi sahibi olan Varaka bin Nevfel, Muhammed aleyhisselâmın anlattıklarını dinledikten sonra şöyle dedi:
“Müjde yâ Muhammed! Allah’a yemin ederim ki sen, İsa’nın (aleyhisselâm) haber verdiği son peygambersin. Sana görünen melek, senden önce Mûsâ’ya (aleyhisselâm) gelen Cebrâil’dir. Ah, ne olurdu genç olsaydım da seni Mekke’den çıkardıkları zamana yetişip sana yardım edebilseydim!”
İlk vahyin gelmesinden sonra üç yıl boyunca vahiy gelmediği nakledilir. Bu dönemde Mikâil aleyhisselâmın gelerek bazı şeyler öğrettiği, ancak vahiy getirmediği anlatılır.
Peygamber Efendimiz üzüldüğü zamanlarda Cebrâil aleyhisselâm görünür ve:
“Ey Muhammed! Sen Allah’ın peygamberisin.” diyerek onu teselli ederdi.
İlk vahyin gelmesiyle peygamberlik vazifesi başlayan Muhammed aleyhisselâm, İslâm’ı tebliğ vazifesinin on üç yılını Mekke’de, on yılını ise Medine’de geçirmiştir. Böylece yirmi üç yıl süren peygamberlik dönemi boyunca insanları Allah’ın birliğine, imana ve güzel ahlâka davet etmiştir.